Als werkgever bent u bij ontslag in veel gevallen verplicht om uw werknemer een transitievergoeding te betalen. Dit is een wettelijke compensatie voor het verlies van de baan en dient als bijdrage aan de transitie naar ander werk. De hoogte van de vergoeding hangt af van het salaris en de duur van het dienstverband. Wie de regels niet goed kent, betaalt te weinig, te veel of op het verkeerde moment.
In dit artikel leggen we uit wanneer u een transitievergoeding verschuldigd bent, hoe u de hoogte berekent, welke uitzonderingen gelden en of de vergoeding voor u als werkgever aftrekbaar is.
Wanneer is de transitievergoeding verschuldigd?
De transitievergoeding is verschuldigd als u de arbeidsovereenkomst beëindigt of niet verlengt op initiatief van de werkgever. Dit geldt ook als de werknemer zelf ontslag neemt vanwege ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werkgever, de zogenoemde verstoorde arbeidsrelatie waarbij de schuld bij u ligt. Er is geen minimale diensttijd meer vereist: de transitievergoeding geldt al vanaf de eerste dag van het dienstverband.
De verplichting geldt niet als het dienstverband eindigt met wederzijds goedvinden via een vaststellingsovereenkomst, tenzij daarin expliciet wordt overeengekomen dat de transitievergoeding wordt betaald. In de praktijk wordt in vaststellingsovereenkomsten vrijwel altijd een vergoeding opgenomen die minstens gelijk is aan de wettelijke transitievergoeding.
Hoe berekent u de transitievergoeding?
De hoogte van de transitievergoeding bedraagt een derde maandsalaris per gewerkt jaar. Voor de berekening telt u alle dienstjaren mee, inclusief gebroken jaren. Het salaris dat als basis dient is het bruto maandsalaris inclusief vaste looncomponenten zoals een vaste onkostenvergoeding, vakantiegeld en een structurele 13e maand.
Er geldt een wettelijk maximum. In 2026 bedraagt de maximale transitievergoeding 98.000 euro bruto, of een jaarsalaris als dat hoger is dan 98.000 euro. Voor werknemers met een hoog salaris is de transitievergoeding dus gemaximeerd op een jaarsalaris.
Een rekenvoorbeeld: een werknemer met een bruto maandsalaris van 3.500 euro die zeven jaar in dienst is, heeft recht op 7 keer een derde van 3.500 euro, dat is 8.167 euro bruto transitievergoeding.
Uitzonderingen: wanneer hoeft u geen transitievergoeding te betalen?
Er zijn een aantal situaties waarin u geen transitievergoeding verschuldigd bent. Ten eerste als het ontslag het gevolg is van ernstig verwijtbaar handelen of nalaten van de werknemer zelf. Denk aan diefstal, fraude of aanhoudend disfunctioneren ondanks herhaalde waarschuwingen. In dat geval kan de rechter oordelen dat de transitievergoeding geheel of gedeeltelijk vervalt.
Ten tweede geldt een uitzondering bij faillissement of surseance van betaling. Werkgevers in die situatie zijn vrijgesteld van de transitievergoeding, mede omdat de betalingsverplichting de bedrijfsovername of doorstart anders onmogelijk zou maken.
Ten derde is de transitievergoeding niet verschuldigd als de werknemer de AOW-gerechtigde leeftijd bereikt of als de arbeidsovereenkomst eindigt vanwege het bereiken van een afgesproken pensioenleeftijd.
Compensatie voor transitievergoeding bij langdurige ziekte
Een veelbesproken situatie is de transitievergoeding bij ontslag na langdurige arbeidsongeschiktheid. Als u een werknemer ontslaat die twee jaar of langer ziek is, bent u ook dan de transitievergoeding verschuldigd. Dat voelde voor veel werkgevers onrechtvaardig, omdat u tijdens de ziekte al twee jaar lang het loon heeft doorbetaald.
Daarom bestaat er de compensatieregeling voor transitievergoedingen bij langdurige ziekte. Via het UWV kunt u de betaalde transitievergoeding terugvragen, mits u aan de voorwaarden voldoet. De aanvraag moet worden ingediend binnen zes maanden na betaling van de transitievergoeding. Zorg dat u de betalingsbewijzen en ontslagdocumentatie goed bewaart.
Wilt u meer weten over ontslagprocedures en de bijbehorende verplichtingen? Bekijk onze artikelen in de categorie Werkgevers en Werknemers voor uitgebreide informatie over personeelszaken en arbeidsrecht.
Is de transitievergoeding aftrekbaar voor de werkgever?
De transitievergoeding is voor u als werkgever een aftrekbare bedrijfskost. U mag de vergoeding in mindering brengen op uw fiscale winst in het jaar waarin u de vergoeding betaalt. Dat geldt zowel voor ondernemers in de inkomstenbelasting als voor B.V.’s die vennootschapsbelasting betalen.
Voor de werknemer is de transitievergoeding belast als loon. De werknemer betaalt hierover inkomstenbelasting. Er bestaat wel een bijzonder tarief voor ontslagvergoedingen via de middelingsregeling, maar door de afschaffing van de middelingsregeling per 2023 is dit voordeel voor de meeste werknemers komen te vervallen.
LET OP
Betaalt u een transitievergoeding aan een werknemer die twee jaar of langer ziek was? Vraag dan binnen zes maanden na betaling compensatie aan bij het UWV. Vergeet u deze termijn, dan vervalt uw recht op compensatie.
Vaststellingsovereenkomst en transitievergoeding: wees duidelijk
Eindigt het dienstverband met wederzijds goedvinden via een vaststellingsovereenkomst, zorg dan dat de vergoeding expliciet in de overeenkomst is opgenomen. Vermeld het brutobedrag, de betaaldatum en bevestig dat de vergoeding wordt betaald ter compensatie van het verlies van de baan. Zo voorkomt u onduidelijkheden en juridische discussies achteraf. Lees ook ons artikel over het oplossen van betalingsproblemen met een vaststellingsovereenkomst voor meer achtergrond over het gebruik van vaststellingsovereenkomsten.
Conclusie: ken uw verplichtingen en bereken tijdig
De transitievergoeding is een wettelijke verplichting die u als werkgever serieus moet nemen. Bereken de vergoeding zorgvuldig op basis van het bruto maandsalaris en het aantal dienstjaren, houd rekening met het wettelijk maximum en vergeet niet de compensatieregeling aan te vragen bij ontslag na langdurige ziekte. Een goede voorbereiding en transparante communicatie met de werknemer voorkomt conflicten en juridische procedures.